Korku gerçektir. Yüzleşmek zorunda olduğumuz çıplak hakikattir; karşında dişlerini sıkarak bıçağını kaldırmış bir katil, yerde yatan ölü eş, aynadaki sarkmış et, topun peşinden koşarken kamyonu fark etmeyen bir çocuk, kulağından çıkan bir böcek, ya da iktidarı ele geçirmiş Naziler… Korku, olur. Olanın kendisidir. Peki “korku” ile “dehşet” arasındaki fark nedir? Önce dehşet (terror) gelir—gerilim, beklenti, en kötü ihtimale açık bir…